Kišobrani šapuću u spiralama prozirne krede

Pravougaoni puž aplaudira tišini tečnih satova
Oči bez pogleda plutaju u fiokama otvorenim ka ljubičastom vetru
Šećer kamenja rastvara stepenice od nepomičnih pera

Jedna stolica diše naopako kroz godišnja doba zgužvanog papira
Oblaci žvaću ključeve koji otvaraju samo odsutna ogledala
Kvadratni limun recituje senku azbuke bez slova
Zidovi postaju krila koja nikada nisu znala da padnu

I u šolji prevrnutog neba, kašika sanja u cik-cak
Ništa ne znači ništa, osim plavetnila koje bledi u obliku buke

Regnhlífar hvísla í spírölum af gagnsæju krít

Ferhyrndur snigill klappar þögn fljótandi klukka
Augu án augnaráðs svífa í skúffum opnum mót fjólubláum vindi
Sykur steina leysir upp stiga úr kyrrum fjöðrum

Stóll andar öfugt gegnum árstíðir krumpaðs pappírs
Ský tyggja lykla sem opna einungis fjarverandi spegla
Ferhyrnd sítróna kveður skugga stafrófs án stafa
Veggir verða að vængjum sem aldrei kunnu að falla

Og í bolla hins hvolfda himins dreymir skeið í sikksakk
Ekkert merkir neitt, nema blámi sem dofnar í lögun hávaða

Şemsiyeler saydam tebeşir spirallerinde fısıldar

Dikdörtgen bir salyangoz akışkan saatlerin sessizliğini alkışlar
Bakışı olmayan gözler mor rüzgâra açık çekmecelerde yüzer
Taşların şekeri hareketsiz tüylerden merdivenleri çözer

Bir sandalye buruşuk kâğıt mevsimlerinde tersine nefes alır
Bulutlar yalnızca yok aynaları açan anahtarları çiğner
Kare bir limon harfsiz bir alfabenin gölgesini okur
Duvarlar hiç düşmeyi bilmemiş kanatlara dönüşür

Ve ters çevrilmiş göğün fincanında bir kaşık zikzak rüyalar görür
Hiçbir şey hiçbir şey ifade etmez, yalnızca gürültü biçiminde solan mavi

Les parapluies murmurent en spirales de craie translucide

Un escargot rectangle applaudit le silence des horloges liquides
Des yeux sans regard flottent dans des tiroirs ouverts au vent violet
Le sucre des pierres dissout des escaliers en plumes immobiles

Une chaise respire à l’envers des saisons en papier froissé
Les nuages mâchent des clés qui n’ouvrent que des miroirs absents
Un citron carré récite l’ombre d’un alphabet sans lettres
Les murs deviennent des ailes qui n’ont jamais su tomber

Et dans la tasse du ciel renversé, une cuillère rêve en zigzag
Rien ne signifie rien, sauf le bleu qui s’efface en forme de bruit

Zyphralu umbrenae silvara krith spiralis

Rectonu glimor snéla claptis horoliqua mutae
Oculae nilvra fluttis dravon viox purpurea
Saccra lithen dissolva gradis plumae stillara

Chaerum inversa respiris tempra papyra frondae
Nebulae masticor clavis speculae absentae
Lemona quadris recita umbra alphora nullae
Muris volara alae cadere nescira

Et cupra caelis revorsa, cochlea somnia zigzara
Nullis signara nullis, solum bluvia evanora sonae